Μου φάνηκε εξαιρετική η αφορμή τής παρακάτω δημοσίευσης από τον παιδίατρο Παπαβέντση
για να κάτσω να γράψω δυο λόγια για τις μέχρι τούδε δραστηριότητές μας.
Σας παρακαλώ, ανεξάρτητα από τις -εξωσχολικές- βόλτες στην ύπαιθρο,
περισσότερη ώρα έξω να είναι τα παιδιά, έστω στην αυλή!
Κυρίως πολυραπόρτο:
Ανελλιπώς μαζευόμαστε τις Πέμπτες στις 6μιση στην παιδική χαρά (γηπεδάκι) τής Καλλιθέας, και τα παιδάκια μας ευχαριστιούνται παιχνίδι με την ψυχή τους. Πλέον ο ήλιος δύει στις 7μμ, οπότε όλο και λιγότερος χρόνος μάς περισσεύει με φυσικό φωτισμό – όταν βραδιάσει ανάβουν τα φώτα, και αυτό είναι σημάδι να φεύγουμε με τρόπο…
Γνωριζόμαστε οι γονείς, γνωρίζονται τα παιδάκια καλύτερα μεταξύ τους, γνωρίζουν και άλλα παιδάκια τής γειτονιάς που δεν έρχονται στο 2ο (Νηπιαγωγείο/Δημοτικό) Πεντέλης,
κορωνασφαλής κοινωνικοποίηση και χρόνος για παιχνίδι ΈΞΩ.
Τα τελευταία δύο σαββατοκύριακα έχουμε κάνει και εξορμησούλες,
η πρώτη στο Βαγιάτι, η δεύτερη στον Άη Νικόλα Καλλισσίων.
Ολιγολεκτικά,
– Βαγιάτι (Κυριακή 27 Σεπτέμβρη 2020):
Συνεπής προσέλευση, πολύ περισσότερες οι νέες παρουσίες από τις παλιές, περί τα 15 παιδάκια που εκστασιασμένα πιλαλούσαν ήδη από τον χώρο συνάντησης, και αργότερα στον χωματόδρομο, όπου μας έφτιαχναν και ανιχνευτικά στις διχάλες. Ο χώρος εντυπωσιακός όπως πάντα, παχιά σκιά από τα πρωτοφθινοπωρινά πλατάνια, αιώρηση με σχοινιά πάνω από τη γεμάτη νερό ρεματιά, αλλά και σκαρφάλωμα στην κάθετη όχθη με ένα άλλο σχοινί, παιχνίδι τριγύρω δίχως αύριο, εξερεύνηση του ερειπίου εκκλησακίου και του κτίσματος με τα αποθηκευμένα μελίσσια, πηλός(!) που έφερε μαμά, τραγουδάκια, θυμάρια-θρούμπια-λαδανιές-αγριοσπαραγγιές-πεύκα-κουτσουπιές, κολατσιό με -πολλή- όρεξη, και αναχώρηση κατά τις τρεισήμισι, δίχως γκρίνιες στην ανηφόρα.
– Άη Νικόλας (Σαββάτο 3 Οκτώβρη 2020):
Παρόλη την πρόσκληση λίγες ώρες πριν τη συνάντηση
μαζευτήκαμε τρεις 2-3παιδούχες οικογένειες,
οπότε 5 παιδάκια και 2 μωράκια(μάρσιπος και καρότσι)
περπάτησαν με κέφι όοοολη τη διαδρομή,
γκαγκάνιασαν από τον ήλιο,
χόρτασαν βραχάραγμα, έπαιξαν παιχνιδάκι με ανιχνευτικά (που κράτησε ΠΟΛΥ λιγότερο απ’ ό,τι μου πήρε να τους το στήσω..), είδαν πρόβατα, γαϊδούρια, σκυλιά κλπ, πέρασαν ωσάν λάικ-ε-μπάους εξερευνητές από το μονοπατάκι. Τραγουδάκια, μπιρι-μπίρι γονεϊκό, λίγη γκρίνια στην παραηλιόλουστη επιστροφή (ευτυχώς εμείς μετά πήγαμε και σβήσαμε μέσα στη θάλασσα!) – και τελικώς πολύ ωραίες φωτογραφίες. (Δεν έχω κατορθώσει φέτος να τραβήξω ούτε μία φωτογραφία από τις εξορμήσεις μας… 😦 )
Μου λείπει το κοινό γεωμάντιλο και η γαστριμαργική περιπέτεια κάθε εκδρομής, αλλά ας είναι, τέτοιες να είναι οι κορωνολύπες μας!
Συνεχίζουμε λοιπόν,
Πέμπτες στο γηπεδάκι ώσπου να αλλάξει η ώρα,
και σουκούζ μεγαλύτερες εξορμήσεις, μια Σαββάτο μια Κυριακή.
Αν όλα πάνε καλά, τότε θα χρειαστούμε περισσότερους στόχους για εξόρμηση (έχουμε τικάρει ΆηΝικόλα & Βαγιάτι· εκκρεμούν Άγιοι Ασώματοι, Καταρράκτης, ΣπηλιάΝταβέλη – και Πύριζα για φασουλάδα τον Νοέμβρη), ήδη έχει προταθεί ο καταρράκτης στη Ραπεντώσα, σκεφτόμουν και μια βολτούλα ΠΙΚΠΑ-Κατσουλιέρης-ΚρύαΒρύση.
Και φέτος οραματίζομαι και εκ βαθέων εύχομαι μια (τουλάχιστον) κατασκήνωση, να δούμε αν θα μας κάτσει! 😉
Καλά να είμαστε κι εμείς και όλοι, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να στήνουμε και να θρέφουμε πολυσχιδώς υγιή παιδάκια, στη Φύση!
Καλή εβδομάδα!
Βασίλης Πιπεράς
Γονείς & Κηδεμόνες 2oυ Νηπιαγωγείου Πεντέλης 